آگاه فرمود كه هيچ ستمگرى بر شما ارادهء ظلم و ستم نكند مگر آن كه خداوند او را به بلا و مصيبتى مبتلا مىكند « 1 » . عمر بن خطاب به مردم كوفه نوشت : من شما را آزمودم و مايلم ميان شما باشم چون حكم خدا و پيامبرش را مىدانم و عمّار بن ياسر را به عنوان حاكم و عبد اللّه بن مسعود را به عنوان مؤذن نزد شما فرستادم و هر دو از مردم نجيب بدر هستند از آنها استفاده و پيروى كنيد ، من با فرستادن عبد اللّه بن مسعود ، شما را بر خودم ترجيح دادم . همچنين مىگويد : از ائمه ، حضرت على ( ع ) و امام حسن ( ع ) و از خلفا معاويه و عبد المك و ابو العباس و ابو جعفر منصور و مهدى و هارون الرشيد به كوفه آمدند . پيش از مردم بصره ، از حاكمان كوفه براى استفاده از عطايا دعوت به عمل آمد . گويند : شمار مردم كوفه هشتاد هزار نفر و سپاهيانش چهل هزار نفر بود . زياد مىگفت : مردم كوفه ، طعام بسيار و مردم بصره پول زيادى داشتند . احنف بن قيس گويد : مردم كوفه در خانه‌هاى كسرى ، فرزند هرمز ميان باغهاى انبوه و آبهاى گوارا و رودهاى به هم پيوسته زندگى مىكردند . ميوه‌هاى آنها تازه و بدون پژمردگى به دست آنها مىرسيد . ما ، در سرزمينى خشك اقامت كرديم كه در يك طرف آن صحرا و در طرف ديگر نمك بسيار شور در زمينى شوره‌زار و خشك وجود داشت كه هيچ‌گاه خاك آن خشك نمىشد و هيچ گياهى در آن نمىروييد ، و همان محصولى را مىداد كه در مرغزار ، شتر مرغ مىدهد . گويد : هنگامى كه حضرت على ( ع ) نزد مردم بصره آمد ، اعشى همدانى ، اين ابيات را سرود : اگر با يك بصرى برخورد كردى ، او را از خود دور كن زيرا افراد اندك و فرومايه رانده مىشوند شخص كوفى ، حيله‌گر و نيرنگ‌باز است ولى بصرى ، درستكار و بخشنده است اگر خواستيد به ما تفاخر كنيد به ياد آوريد كه چگونه در جنگ جمل با شما رفتار كرديم

--> ( 1 ) - اين كلام حضرت على ( ع ) در نهج‌البلاغه است كه ابن ابى الحديد و ديگران روايت كرده‌اند و خطاب آن حضرت تنها به شهر كوفه است و در آن سخنى از بصره به ميان نيامده است كه در صفحه 63 همين كتاب گذشت - م .